Wspomnienia wojenne-17

ANEKS

Spis 23 zamordowanych przez Krűgera profesorów lwowskich

CIESZYŃSKI Antoni, prof. UJK (medycyna)

DOBRZANIECKI Władysław, prof. UJK (medycyna)

GREK Jan, prof. UJK (medycyna) z żoną oraz gośćmi, Tadeuszem Boyem--Żeleńskim i ks. Komornickim

GRZĘDZIELSKI Jerzy, doc. UJK (medycyna)

HAMERSKI Edward, prof. (medycyny)

HILAROWICZ Henryk, prof. UJK (medycyna)

KOROWICZ Henryk, prof. AHZ (ekonomista)

KRUKOWSKI Włodzimierz, prof. Politechniki (elektr.)

LONGCHAMPS DE BERIER Roman, prof. UJK (prawo) z trzema synami, Bronislawem, Zygmuntem, Kazimierzem

ŁOMNICKI Antoni, prof. Politechniki (matematyka)

MACZEWSKI Stanisław, doc. UJK (medycyna)

NOWICKI Witold, prof. UJK (medycyna) z synem Jerzym (drem med.)

OSTROWSKI Tadeusz, prof. UJK (medycyna) z żoną oraz gośćmi, drem Ruffem z żoną i synem

PIŁAT Stanisław, prof. Politechniki (chemia)

PROGULSKI Stanisław, doc. UJK (medycyna) z synem Andrzejem (mż.)

RENCKI Roman, prof. UJK (medycyna)

RUZIEWICZ Stanisław, prof. AHZ (matematyka)

SIERADZKI Włodzimierz, prof. UJK (medycyna)

SOŁOWIJ Adam, em. prof. UJK (medycyna) z wnukiem Adamem Mięsowiczem

STOŻEK Włodzimierz, prof. Politechniki (matem.) z dwoma synami, Eustachym (inż. elektr.) i Emanuelem (chem.)

YETULANI Kazimierz, prof. Politechniki (matem.)

WEIGEL Kacper, prof. Politechniki (matem.) z synem Józefem (prawnikiem)

WITKIEWICZ Roman, prof. Politechniki (mechanika)

 

 

Herr Prasident

Ich bin in der angjnehmen Lagę, Ihnen berichten zu kdnncn, dass der Keűhsfűhpcr-SS Ihrero liunsche statł-gegeben uno die Grafin Lanskoranska aus der Schutzhatt entlassen hat. rfie ich aus oen Tatbcstandsburicht entnehrae, wurde die Sahutzhatt űber oie Grafin Lanskoranska schon im Jahre 1942 wegen starker Aktivitat gegen die Interesserr.der fleutschen Besatzunj macht verha'ngt. Es wape an sich einc hartepe Sestpa-fung vollaut bepechtigt gewesen; jedoch hat sich der Vernehmungsbt'amte der Grafin Lanskoranska gegenuber sehr ungeschickt benommen und sich ausserdera wichtig und interessant zu machen verucht, indem ep ihp von „Machtbetugnissen" seiner Hepson und "abschpeckenden Methoden" der begnerbekampfung erzahlte, so dass schon wegen dieser Entgleisungen nicht nur der Beante bestraft werden musste, sondern insgesarat eino gtnkomraende Handhabung der Schutzhatt stattfand.

Prasidenten des Internationalen Komitess vom Roten Kreuz — Seine Lxzellanz Herrn Gesandte'n Prof.   Burckhardt

Ich darf mich noch ainnal auf Ihre persónliche Zusitherung berufcn, die Grafin Lanskoranska, cię bei ihrera Bruder in der Schweiz Aufenłlalt nehmen wird, dahin zu belehren und zu beeinflus-sen, sich auf Kriegsdauer gegen Reichsinteressen loyal zu verhalten.

Uin Ihren Wunsch moglichst rasch zu erfűllan, habe ich Ihren 3eauttragten, Herm Or. Meyer, trotz der Unbeąuemlichkeit dieser Baforderungs-art gebeten, die Grafin Lanskoranska schon beira ersten Transport mitzunehmen.

 

 

Tłumaczenie

Dr Ernst Kaltenbrunner

SS-Obergruppenfiihrer

General der Waffen SS und der Polizei

Berlin SW 11,2 kwietnia 1945 Prinz-Albrecht Str. 8

Wielce Szanowny Panie Prezesie!

Donoszę Panu z przyjemnością, że Reichsfiihrer SS na Pańskie życzenie zwolnił hrabinę Lanckorońską z aresztu (Schutzhaft). Jak widzę z relacji o stanie faktycznym, hr. Lanckorońską już w roku 1942 została aresztowana z powodu silnej aktywności skierowanej przeciw interesom władz okupacji niemieckiej. Kara bardziej surowa byłaby w pełni usprawiedliwiona; przesłuchujący urzędnik zaś zachował się bardzo niezręcznie wobec hr. Lanckorońskiej. Poza tym próbował robić się ważnym i interesującym, opowiadając jej o swoich "pełnomocnictwach" oraz o "odstraszających metodach" walki z przeciwnikiem, tak że już z powodu tych potknięć nie tylko musiano ukarać urzędnika, lecz i samą Schutzhaft potraktowano łagodniej.

Pozwalam sobie powołać się raz jeszcze na Pańskie osobiste zapewnienie, że Pan hr. Lanckorońską, która zamieszka u brata w Szwajcarii, pouczy i na nią wpłynie, by się do końca wojny zachowała lojalnie wobec interesów Rzeszy.

By Pana życzenie spełnić jak najprędzej, prosiłem Pańskiego Funkcjonariusza, pana drą Meyera, by pomimo niewygody tego sposobu przewiezienia zabrał hr. Lanckorońską już z pierwszym transportem.

Z najlepszymi pozdrowieniami oraz z głębokim szacunkiem

bardzo oddany

 Ernst Kaltenbrunner

 

 

Do Prezydenta Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża Jego Ekscelencji Pana Posła Prof. Burckhardta Genewa / Szwajcaria

 

SPIS ILUSTRACJI

1. Karol Lanckoroński z córką, Karoliną. Ok. 1900 r. K. Lanckorońska, Ewer-giczna pedagogia.

2. Rodzina Lanckorońskich ok. 1901 r.: Karol, jego żona Małgorzata oraz dzieci Antoni i Karolina.

3. Adelajda i Karolina Lanckorońskie. Ok. 1910 r. K. Lanckorońska, Pa” Jacek, "Tygodnik Powszechny" 1995 nr 3.

4. Małgorzata z Lichnowskich Karolowa Lanckorońska.

5. Karol Lanckoroński z synem Antonim, ok. 1915 r.

6. Pałac w Rozdole, przed 1939 r. K. Lanckorońska, Rozdół, "Tygodnik Powszechny" 1995 nr 35.

7. Karolina Lanckorońska w Rozdole 1938 r. K. Lanckorońska, Rozdół, "Tygodnik Powszechny" 1995 nr 35.

8. Dr Lanckorońska. K. Lanckorońska, Ludzie w Rozdole, "Tygodnik Powszechny" 1995 nr 35.

9. Pałac Lanckorońskich w Chłopach koło Komarna, przed 1939 r. K. Lanckorońska, Wspomnienia wojenne, s. 58.

10. Numer obozowy Karoliny Lanckorońskiej w Ravensbrűck. K. Lanckorońska, Wspomnienia wojenne, s. 246.

11. Carl Burckhardt — prezes Międzynarodowego Czerwonego Krzyża w Genewie. K. Lanckorońska, Wspomnienia wojenne, s. 330.

12. W Italii — 1945 r. K. Lanckorońska, Wspomnienia wojenne, s. 335.

13. Karolina Lanckorońska — ohcerpublic relations przy 2 Korpusie we Włoszech.

14. Pagony oficerskie z munduru Karoliny Lanckorońskiej.

15. W Rzymie, w 1946 r.Polscy studenci i żołnierze we Włoszech. 1945-1947. Oprać. Roman Lewicki, London 1996, s. 21.

16. Sobótka akademicka w Rzymie 31 lipca 1947 r.

17. Genewa, styczeń 1947 r. Polscy studenci i żołnierze we Włoszech. 1945-1947, oprać. Roman Lewicki, London 1996, s. 40.

18. Porucznik Karolina Lanckorońska. 7 luty 1948 r. Polscy studenci żołnierze we Włoszech. 1945-1947, oprać. Roman Lewicki, London 1996, s. 11.

19. Docent Karolina Lanckorońska. Polscy studenci żołnierze we Włoszech. 1945-1947, oprać. Roman Lewicki, London 1996, s. 76.

20. Karolina Lanckorońska z bratem Antonim w Wenecji, wrzesień 1954 r.

 

 

SŁOWNICZEK BIOGRAFICZNY

Albert Zygmunt (ur. 1908), lekarz anatomopatolog, profesor na uniwersytecie wrocławskim, w 1. 1950-54 rektor. W czasie wojny był adiunktem na uniwersytecie we Lwowie; wśród zamordowanych 4 VII 1941 r. znaleźli się jego uniwersyteccy mistrzowie.

Anders Władysław (1892-1970), generał, w czasie kampanii wrześniowej 1939 r. dowódca Nowogródzkiej Brygady Kawalerii. W1. 1939-41 był więźniem rosyjskim we Lwowie iw Moskwie. Zwolniony w 1941 r. utworzył Armię Polską w ZSRR. Dowódca II Korpusu Polskiego, uczestniczył z wojskami alianckimi w kampanii włoskiej, m.in. w zdobyciu Monte Cassino.

 

Barda Franciszek (1880-1964), biskup przemyski (od 1933 r.).

Bortnowska Maria (1894-1972) w czasie wojny kierowała w Warszawie Biurem Informacyjnym Polskiego Czerwonego Krzyża. Aresztowana przez gestapo 23 X 1942, w sierpniu 1943 została wywieziona do obozu koncentracyjnego w Ravensbrűck (opuściła go z ostatnim transportem Polek w lipcu 1945 r.). 4 III 1947 r. została aresztowana w Warszawie pod zarzutem współpracy z Niemcami. Skazano ją na trzy lata więzienia, ale w wyniku interwencji współwięźniarek z Ravensbrűck zwolniono 5 VI 1948 r.

Brachyneć Andrij (1903-1963), historyk ukraińskiej myśli filozoficznej i społecznej, marksista. W1. 1937-39 wykładał na uniwersytecie w Charkowie. Przeniesiony do Lwowa w 1939 r. był na uniwersytecie dziekanem Wydziału Filozoficznego do 1941 r. i w 1946 r.

Bujak Franciszek (1875-1953), profesor historii gospodarczej na uniwersytecie lwowskim.

BurckhardtCarlJacob (1891-1974), w 1. 1937-39 pełnił funkcję Wysokiego Komisarza Ligi Narodów w Gdańsku. W1. 1944-48 prezes Mięzynarodowego Czerwonego Krzyża w Genewie.

 

Caetani Roffredo (1871-1961), wnuk Kaliksty Rzewuskiej (1810-1842) i Michelangelo Caetani.

Chorążyna ze Starczewskich Halina, bojowniczka POW, w Ravensbruck przygotowywała dla więźniarek tzw. dziennik mówiony.

Cieński Włodzimierz ks. (1897-1983) był kapelanem organizacji podziemnych we Lwowie. Aresztowany w kwietniu 1940 i wywieziony do ZSRR, został kapelanem w armii Andersa. Syn Tadeusza Cieńskiego, polityka galicyjskiego i Marii z Dzieduszyckich.

 

 

Dąmbska Aleksandra (1902-1988) była pielęgniarką, w czasie wojny należała do ZWZ-AK i pracowała w dziale pomocy więźniom w RGO. Siostra prof. Izydory Dąmbskiej.

Dybowski Roman (1883-1945), profesor literatury angielskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim.

 

Fedorowicz Tadeusz ks. (ur. 1907), kanonik rzymskokatolickiej kapituły we Lwowie, sekretarz "Caritasu" archidiecezji lwowskiej, dyrektor Zakładu dla Niewidomych w Laskach pod Warszawą.

 

Galen Clemens August von (1878-1946) był biskupem Miinsteru. Występował przeciw nazizmowi, rozpowszechniał encyklikę papieża Piusa XI Mit brennender Sorge, potępiającą faszyzm.

Ganszyniec Ryszard/Ganschinietz, Gansiniec/ (1888-1958), profesor uniwersytetu lwowskiego.

Gebhardt Karl, SS-Brigadefuhrer, przyjaciel i osobisty lekarz H. Himmlera, przewodniczący Niemieckiego Czerwonego Krzyża.

Gębarowicz Mieczysław (1893-1984), profesor historii sztuki na Wydziale Historii uniwersytetu lwowskiego. Po 1945 r. pozostał we Lwowie, do końca poświęcając się nauce.

Goetel Walery (1889-1972), profesor geologii na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

Gołuchowski Agenor (1849-1921), minister spraw zagranicznych Austro-Węgier w 1. 1895-1906.

Grabski Stanisław (1871-1949), działacz endecki, ekonomista, profesor uniwersytetu lwowskiego (1910-39). W1.1923,1925-26 był ministrem Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Aresztowany we wrześniu 1939, został zwolniony w 1941 r.Wl. 1942-45 przewodniczył Radzie Narodowej w Londynie.

Grekowa z Pareńskich Maria, żona Jana Greka, lekarza, profesora uniwersytetu lwowskiego. Zamordowana razem z mężem 4 VII 1941 r. na Wzgórzu Wuleckim we Lwowie.

Grocholska Maria z Czetwertyńskich (1899-1991) była żoną Michała Grocholskiego (1891-1924).

 

 

Hess Rudolf (1894-1987), zastępca Hitlera w NSDAP.

 

Kaltenbrunner Ernst (1903-1946), szef policji bezpieczeństwa Rzeszy.

Koegel Otto, SS-Obersturmbahnfuhrer, komendant obozu w Ravensbrűck od 1939 do marca 1942 r.

Komornicki Władysław ks. (1911-1941), biblista na uniwersytecie lwowskim, wykładowca języka greckiego.

Komorowska Irena (1904-1968), córka gen. Roberta Lame-zan-Salins i Ireny zWolańskich, l.v. Pinińskiej. Od 1930 r. żona Tadeusza Komorowskiego ("Bora").

Komorowski Tadeusz, pseud. Bór (1895-1966) od lutego 1940 do lipca 1941 był komendantem Obszaru IV ZWZ w Krakowie. Później — z-ca komendanta głównego ZWZ, gen. Stefana Grota-Rowec-kiego, a po jego aresztowaniu w lipcu 1943 — dowódca Armii Krajowej.

Kornel, zob. Macieliński Emil

Kornijczuk Ołeksandr (1905-1972), ukraiński literat i działacz komunistyczny; mąż Wandy Wasilewskiej.

Kot Stanisław (1885-1976), profesor historii oświaty na Uniwersytecie Jagiellońskim, działacz ludowy. We wrześniu 1939 zorganizował Komitet Opieki nad Uchodźcami we Lwowie. Od grudnia 1939 minister spraw wewnętrznych w rządzie emigracyjnym gen. Władysława Sikorskiego, po wojnie ambasador w Rzymie.

Kozłowski Leon (1892-1944), profesor archeologii na uniwersytecie lwowskim. W1.1934-35 premier RE Aresztowany 26 K1939 r. i wywieziony do Moskwy, skazany został na karę śmierci. Zwolniony w 1941 r., przeszedł na stronę niemiecką i zmarł w Berlinie.

Krzeczunowicz Maria, pseud. Dzidzia (1985-1945?), sportsmenka. Córka Waleriana i Ilony Fricke de Sóvenyhaza. Była zaufaną kurierką (na Węgry i do Rzymu) płk. Tadeusza Komorowskiego, komendanta Obszaru IV ZWZ w Krakowie.

Krzemieniewski Seweryn (1871-1945), profesor botaniki i mikrobiologii uniwersytetu lwowskiego.

Kuryłowicz Jerzy (1895-1978), językoznawca, profesor uniwersytetu lwowskiego, a po wojnie — wrocławskiego.

Kutrzeba Stanisław (1876-1946), profesor historii prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim. Aresztowany 6X1 1939 i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen, wrócił do Krakowa w lutym 1940 r.

 

 

Lednicki Wacław (1891-1967), rusycysta, profesor historii literatury na Uniwersytecie Jagiellońskim. Na początku 1940 r. wyjechał do Brukseli, stamtąd do Lizbony, by osiąść na stałe w USA. W1. 1940-44 wykładał w Harvard University w Cambridge, później (od 1944) w University of California w Berkeley.

Lichnowsky Małgorzata Eleonora (1863-1957), matka Karoliny Lanckorońskiej, pochodziła z prusko-śląskiej rodziny arystokratycznej. Jej brat, Karl Max Lichnowsky (1860-1928) był politykiem i ambasadorem niemieckim w Londynie w czasie pierwszej wojny światowej.

Longschamps de Berier Roman (1883-1941), profesor prawa cywilnego, w 1939 r. rektor Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie.

 

 

Macieliński Emil ("Kornel") (1892-1941), po wybuchu wojny działacz ZWZ we Lwowie. Od kwietnia 1940 r. p.o. komendanta Obszaru III ZWZ. Dwukrotnie aresztowany i wypuszczany na wolność, oskarżany był o współpracę z NKWD i udział w aresztowaniach w lwowskim ZWZ. Pod zarzutem zdrady, wyrokiem sądu kapturowego przy KG ZWZ został rozstrzelany 17X111941 w Warszawie.

Mandel Maria, główna dozorczyni obozu w Ravensbruck od kwietnia do października 1942.

Marczenko Mychajło (1902-1983), historyk, profesor w Instytucie Pedagogicznym w Kijowie (1937-39), od r. 1939 rektor uniwersytetu lwowskiego, później — od 1941 — wykładowca w Instytucie Pedagogicznym w Nowosybirsku (1941-45) oraz po wojnie — w Kijowie.

 

Nowicka z Schusterów Olga, żona Witolda Nowickiego, profesora anatomii patologicznej na uniwersytecie lwowskim.

 

Ostrowski Tadeusz (1881-1941), chirurg, profesor uniwersytetu lwowskiego, kierownik Kliniki Chirurgicznej w Lwowskim Instytucie Medycznym, zamordowany 4 VII 1941 wraz z żoną Jadwigą (l.v. Downarowiczową).

 

Peretiatkowicz (Peretjatkowicz) Janina (1890-1963) była nauczycielką geografii i działaczką oświatową. Aresztowana w listopadzie 1941 przez gestapo, od 30 V 1942 w obozie w Ravensbruck. W konspiracyjnym gimnazjum na terenie obozu uczyła astronomii, geografii, geologii i mineralogii, doprowadzając wiele uczennic do matury. W lipcu 1945 r. wróciła z Ravensbrűck do Warszawy. Aresztowana w grudniu 1949, przebywała w więzieniu cztery lata, bez rozprawy sądowej (zrehabilitowana w 1956 r.).

Podlacha Władysław (1875-1951), profesor historii sztuki na uniwersytecie lwowskim. Od grudnia 1939 dyrektor Muzeum Historii m. Lwowa. Po wojnie profesor uniwersytetu wrocławskiego.

Polaczkówna Helena (1881-1942), historyk i archiwista. Od czerwca 1941 r. w jej mieszkaniu mieściło się Biuro Informacji i Propagandy ZWZ. Aresztowana przez gestapo w sierpniu 1942 r., jesienią tego roku została rozstrzelana we Lwowie.

Potocka z Tarnowskich Zofia była żoną Andrzeja Potockiego (1900-1939), uczestnika kampanii wrześniowej, zamordowanego przez Ukraińców pod Wielkimi Oczami. Synowa Andrzeja Potockiego, namiestnika Galicji.

 

 

Ranidohr Ludwig, oficer policji kryminalnej, w Ravensbrűck stał na czele Oddziału IV, zajmującego się więźniarkami politycznymi.

Rencki Roman (1867-1941), lekarz, profesor uniwersytetu lwowskiego, dziekan Wydziału Lekarskiego.

Reynaud Paul (1878-1966), premier Francji, minister spraw zagranicznych i obrony w 1940 r. Był przeciwnikiem kapitulacji wobec Niemiec, w 1. 1940-42 internowany przez rząd Vichy, później więziony w obozach koncentracyjnych.

Rękas Michał ks. (1895-1964), kapelan szpitalny i redaktor "Apostolstwa Chorych". W czasie okupacji we Lwowie prowadził działalność charytatywną wśród chorych, rannych i uchodźców. W tajnym Seminarium Duchownym wykładał apologetykę.

Ronikier Adam (1881-1952) od czerwca 1940 do października 1943 był prezesem Rady Głównej Opiekuńczej.

Rosenberg Alfred (1893-1946), ideolog niemieckiego faszyzmu.

Rowecki Stefan, pseud. Grot (1895-1944) od czerwca 1940 r. był komendantem głównym ZWZ na cały kraj, a od lutego 1942 — dowódcą Armii Krajowej. Aresztowany w lipcu 1943, był następnie więziony w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen (niedaleko Ravensbrűck). W sierpniu 1944 r., w kilka dni po wybuchu powstania warszawskiego, został zamordowany.

 

Sapieha Adam Stefan (1867-1951), metropolita krakowski. Dzięki swojej niezłomnej postawie wobec władz okupacyjnych niemieckich i interwencjom w sprawach polskich cieszył się ogromnym autorytetem.

Schebesta (od r. 1947 Szebesta) Adam (1893-1973), od r. 1940 zastępca pełnomocnika Zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża na Okręg krakowski, później inspektor sanitarny Rady Głównej Opiekuńczej i szef sanitarny ZWZ-AK Okręgu krakowskiego.

Schwarzhuber Johann, SS-Obersturmfiihrer. Po ewakuacji obozu w Oświęcimiu przybył do Ravensbrűck jako specjalista od masowego wykańczania więźniów.

Seyfried Edmund (1889-1968) w okresie międzywojennym był dyrektorem Polskiego Towarzystwa Księgarń Kolejowych "Ruch" SA. we Lwowie. W czasie okupacji pracował w RGO, od lutego 1941 jako wicedyrektor, a od lipca 1943 — dyrektor naczelny Biura Centrali RGO w Krakowie.

Sikorski Władysław (1881-1943), generał, premier rządu emigracyjnego i naczelny wódz Polskich Sił Zbrojnych, zginął 4 VII 1943 w katastrofie lotniczej w Gibraltarze.

Slipyj Josyf kard. (1892-1984), arcybiskup greckokatolicki.

Smaczniak Józef ks., pseud. Nadworny (1896-1942), proboszcz w Nadwornej. Od początku wojny organizował akcję wysyłania paczek polskim rodzinom deportowanym w głąb Rosji, kierował punktem przerzutu poczty kurierskiej na Węgry. Aresztowany przez gestapo 17 VIII 1941.

Sołowij Adam (1859-1941), lekarz ginekolog, profesor uniwersytetu lwowskiego. Został zamordowany 4 VII 1941 wraz ze swym wnukiem Adamem Mięsowiczem.

Studynśkyj Kirył (1868-1941), ukraiński historyk literatury. Wl. 1939-41 dziekan Wydziału Filozoficznego i prorektor uniwersytetu we Lwowie.

Suhren Fritz, SS-Haptsturmbahnfuhrer, był komendantem obozu w Ravensbrűck od sierpnia 1942 r. aż do likwidacji obozu w 1945 r.

Szeptycki Andrzej (1865-1944), greckokatolicki metropolita Lwowa.

 

Tomaka Wojciech (1875-1967), bp, sufragan przemyski, w 1. 1939-41 kierował częścią diecezji przemyskiej znajdującą się pod okupacją niemiecką.

Twardowski Bolesław (1864-1944), metropolita lwowski obrządku łacińskiego.

Tyszkiewiczowa z Tarnowskich Róża (1898-1961) była żoną Władysława Tyszkiewicza (1898-1940), deportowanego do Rosji.

 

Weygand Maxime (1867-1967), w 1939 r. naczelny dowódca wojsk francuskiech na Środkowym Wschodzie.

Wiesenthal Szymon (ur. 1908), architekt, pochodzi ze Lwowa. W1. 1941-45 był więźniem obozów hitlerowskich we Lwowie, Płaszowie, Gross-Rosen, Buchenwaldzie i Mauthausen. Po wojnie założył w Wiedniu Żydowskie Centrum Dokumentacji Historycznej okresu Holocaustu.

Winckelmann Adolf, po likwidacji obozu w Oświęcimiu przybył do Ravensbrűck, gdzie od 25 II1945 był "lekarzem" — specjalistą od masowego wykańczania więźniarek.

Wohlfarth Halina (1916-1945), aresztowana w Warszawie w 1940 r. za pracę w tajnej drukarni, została rozstrzelana 511945 r. w Ravensbrűck wraz z czterema więźniarkami.

 

Żebrowski Władysław, pseud. Żuk (1883-1940?), płk. artylerii, komendant Korpusu Kadetów we Lwowie. Od grudnia 1939 r. p.o. komendanta Obszaru III ZWZ we Lwowie.

 


                                       

                                         При цитуванні і використанні матеріалів посилання на сайт обов'язкове.